تبليغاتX
غریبه غم مخور منم غریبم!
                                                      

                       تا کی عاشق باشم واز عشقم دور؟

 

 تاکی اسیر تنهای هایم باشم واز یارم دور؟

 

  تاکی باید به خاطر دوری تو اشک بریزم وحسرت آن دستهای گرمت را بکشم؟

 

   تاکی باید از خدای خویش التماس کنم تا تو را به من برساند ، نزدیک ونزدیک تر کند تا

      بتوانم   تو را در آغوش بگیرم؟

 

    تاکی باید صدای غم انگیز آواز مرغ عشق را بشنوم ودلم برایت تنگ شود؟

   

    تا کی باید غروب پردرد عاشقی را ببینم ودلم بگیرد؟

 

  تا کی باید تنهایی به خورشیدی که آرام آرام به پشت کوه ها میرود نگاه کنم وتا کی باید

     لحظه ها  وثانیه ها را یکی یکی بشمارم تا لحظه دیدار با تو فرارسد؟

                    

                                                 خسته ام!

                                   

                  

  یک خسته دلشکسته عاشق بی سر پناه...عاشق!

 

   یک عاشق دیوانه سر به هوا ...

 

   تا کی باید کنج اتاق خلوت دلم بنشینم و با قلم وکاغذ درد و دل کنم ؟

  

    تا کی باید دلم را به فردا ها خوش کنم و پیش خود بگویم آری فردا وقت رسیدن است!

 

   تا کی باید در سرزمین عشاق سر به زیر با شم و چشمهای خیسم را از دیگران پنهان کنم؟

 

    تاکی باید بگویم که عاشقم ، ولی یک عاشق تنها،عاشقی که معشوقش در کنارش نیست!

 

     تاکی باید به انتظارت زیر باران بنشینم و همراه با آسمان بنالم وببارم....

 

   

      وتا کی باید با دستهای خالی ، با آغوش سرد ، با دلی خالی از آرزو وامید،با چشمانی

       خیس وشاکی زندگی کنم؟

  
     آری تاکی باید تنها صدای مهربان تو را بشنوم ولی در کنار تونباشم عزیزم ! تاکی ؟


    تاکی ؟تاکی؟ تاکی؟

 

                                   

 

به او بگویید دوستش دارم با صدای آهسته ..

 

آهسته تر از صدای بال پروانه ها....

 

به او بگویید دوستش دارم باصدای بلند...

 

بلند تر از صدای پرواز کبوتران عاشق.....

 

به او بگویید دوستش دارم نیاز به صدای بلند یا آهسته نیست ....

 

فریا د دوستت دارم را می توان با تپش یک قلب به تمام جهانیان رساند...

 

پس بگذار بدون هیچ شرمی بگویم دوستت دارم...

 

صبر پایان همه انتظارهاست.....

 

صبر پایان همه انتظارهاست.....

 

صبر پایان همه انتظارهاست....

 

 

 گل مریم ، گل یاس ،

 

 گل بنفشه، گل اقاقیا ،
 

گل رز قرمزیش

 

تقدیم به تو گل عشقم

 

 

 

           به آسمون شب می نگرم

 

 اینجایی، حس می کنم

 

 وزیر نور ماه

 

 خیره می شوم

 

 صدای قلبم را می شنوم

 

 در آرزو ها وخیالاتم

 

 ودر سکوتی میان سایه ها تو را حس می کنم

         به ماه خیره می شوم

 

 به آرامی ظاهر می شوی

 

 در عمق چشمانت گم می شوم

 

 وجادوی ماخ مرا به رویاهایم می برد واحسا سم

 

 ساحلی زیبا از عشق 

 

 فرا تر از احساس ، فراتر از رویا ....

 

 گرداب عشق مرا به زمین می کشد

 

 وماه هنوز می درخشد

 

 وقلبم به سوی ماه ناله کنان می گوید:لطفا لطفا ! 


 

 بمان تا جادوی رویایت باشم ، بمان...

 

 اما خودم را تنها در سپیدی صبح میابم ، افسوس....

 

 خورشید طلوع کرد

 و ماه رفت و روز آغاز شد

 

 ای ماه ، ماه من

 بگذار باری دیگر او را ببینم ، تنها باری دیگر ...

 

 مهتاب را بر چشمانم بتابان تا او را باری دیگر بیا بم

             واز ماه می خواهم

 و از آسمان شب

 

 که مهتابش را بر چشمانم بتاباند ، آری در چشمانم ...

 وستارگان روشنایی راهش شوند

  تا باری دیگر ترانه عشق بخوانیم ، باری دیگر ، باری دیگر ، آری ! باری دیگر....


  پس تا مهتابی دیگر صبر می کنم

 

  وتا درخشش ستارگان وآسمان تنها می مانم

 

 تا با تو همراه شوم وتو  در رویاهایم بیایی

 ودر چشمانم....

 

 به ماه خیره می شوم تا در آسمان بدرخشد

 

 صبر میکنم تا جادوی دیگرش

 آری! صبر، صبر، صبر ..

 

                                                

+ نوشته شده در  شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 23:36  توسط فاطمه | 

 

در خواب ناز بودم شبي / ديدم کسي در ميزند /

 در را گشودم روي او / ديدم غم است در ميزند /

اي دوستان بي وفا / از غم بياموزيد وفا /

غم با ان همه بيگانگي / هر شب به من سر ميزند

هر شب وقتي تنها ميشم حس ميكنم پيش مني دوباره گريم ميگيره انگار تو آغوش مني روم

 

 نميشه نگات كنم وقتي كه اشك تو چشمامه وقتي نيستي پيش من انگار دستات تو دستامه

 

قول بده وقتي تنها ميشم بياي كنار من شبهاي جمعه كه مياد بياي سر مزار من ! دوباره

 

 باز ياد تو شد زمزمه نبودنم ببين كه عاقبت چي شد قصه با تو بودنم .

 

 

از مرغان در حال پرواز پرسيدم براي يارم چه بنويسم؟

 

گفتند بنويس گل را ديدمو عاشق نشدم تو چه

 

بودي که تو را ديدمو ديوانه شدم

 

 

مي خواستم زيباترين كلام را به ياري بگيرم ،

 

 تا صميمانه ترين عشق ها را تقديمت كنم ، ذهنم ياري نكرد .

 

 پنداشتم كه ساده نوشتن چون ساده زيستن زيباست ،

 

 پس ساده و بي تكلف مي گويم : دوستت دارم

 

 

 

من اگر اشک به دادم نرسد می شکنم ،

 

اگر از یاد تویادی نکنم می شکنم،

 

بر لب کلبه محصور وجود،

 

من اگر در این خلوت خاموش سکوت ،

 

اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم،

 

اگر از هجر تو آهی نکشم ،

 

تک و تنها به خدا می شکنم . می شکنم...

+ نوشته شده در  شنبه هجدهم آذر 1385ساعت 23:40  توسط فاطمه | 
         

                          

                                 

 

                            

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم آذر 1385ساعت 23:30  توسط فاطمه | 
                    

                بهناز نازم

                        شکفتنت مبارک 

                         

                 

 

                       

+ نوشته شده در  یکشنبه دوازدهم آذر 1385ساعت 23:14  توسط فاطمه | 

                     

اگه با بودن من غم تو دلت جون مي گيره مي ميرم که تا ابد قلب تو آروم بگيره

اگه با موندن من باغ تو ويرونه مي شه ميرم اما مي دونم دل بي تو ديوونه

مي شه فکر نکن که بي کسم خدا به دادم مي رسه کوه به کوه نمي رسه

آدم به آدم مي رسه مرهمي از شب چشمات واسه دردم نداري خورشيدي

اما خبر از تنه سردم نداري

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم آذر 1385ساعت 21:33  توسط فاطمه |